www.113.nl   0900 0113

Suïcidaliteit

Met suïcidaliteit wordt alle gedrag rondom zelfdoding dus de gedachten, gevoelens, bedoeling en handelingen bedoeld. Het denken, fantaseren of twijfelen over de daad en de gevolgen ervan voor jezelf en anderen.
Maar ook de voorbereidingen ertoe; ‘de plek’ gaan (be)zoeken, een afscheidsbrief voorbereiden, het zelfdodingsmiddel aanschaffen, de datum kiezen, andere mensen nog een laatste keer spreken en de daad zelf.
De daad kan (onbedoeld) al of niet fataal aflopen. Onbedoeld overleven of onbedoeld sterven. Hoe zit dat?

 

balans – suïcidaliteit

Bij balans – suïcidaliteit zijn er méer uitgewerkte gedachten en voorbereidend gedrag vanwege het serieuze plan, wat ook geen grote innerlijke onrust (meer) veroorzaakt bij de betrokkene. Het plan bestaat vaak al langere tijd.
Dat kan allemaal heel verborgen zijn en blijven voor anderen.

impulsieve suïcidaliteit

Bij impulsieve suïcidaliteit wordt iemand plots overvallen (‘de bekende druppel in een al volle emmer’) door heel sterke gevoelens en gedachten die kunnen leiden tot zelfdodingsgedrag, wat wel of niet dodelijk afloopt.
Aan de situatie rondom de zelfdoding(spoging) is vaak af te leiden welke suïcidaliteit vorm aan de orde is.

suïcidaliteit is niet persé gebonden aan psychiatrische ziekte

Denk bijvoorbeeld aan mensen die in oorlogsomstandigheden tot zelfdoding komen omdat de hen vertrouwde wereld (met bekende zekerheden en naasten) verdwijnt, waarvan ze geen deel willen uitmaken.
Of een daad om aan schande te ontkomen. Iedereen heeft wel gehoord over seppuku (of hara kiri) in het klassieke Japan van de samoerai; een daad om je eigen en familie – te redden.

veel psychiatrische ziekten en klachten kunnen suïcidaliteit versterken

Dit bovenstaande klopt, maar áltijd zijn er dan versterkende sociale omstandigheden die de wanhoop voeden. Vaak hebben mensen met suïcidaal gedrag een probleem kluwen: lichamelijk, psychisch en/of sociaal.

Hét grote misverstand: over suïcidaliteit práten helpt, zwijgen juist níet!

Als je als naaste merkt – of vreest – dat je partner(of kind/..) zelfdodingsgedachten of gedrag heeft, vráag het! Vraag het op een gepast moment op een rustige duidelijke manier.
Het antwoord wat je krijgt – met of zonder woorden – is vaak wat dubbel. Dus ja en nee elementen. De weg vooraf (naar zelfdoding toe) blijkt in de praktijk vaak met dubbele gevoelens beladen.

Hoe help je een suïcidaal iemand?

Stel je merkt dat je partner of andere naaste suïcidaal is, wat dan? Ga het niet alleen doen! Jij bent niet verantwoordelijk dat de betrokkene wel of niet blijft leven.
Die pleegt de daad echt zélf, vanuit welke voor jou misschien onbegrijpelijke motieven dan ook. Misschien makkelijk gezegd, maar wél waar!
Wil/ of heeft iemand professionele hulp? Díe inschakelen is wijs. Als er geen hulp is, is contact zoeken met de huisarts de snelste weg. Kun je dat – in samenspraak met de betrokkene – regelen? Dan doe je iets goeds.
Als je zelf iets kunt aanbieden wat de betrokkene op dat moment steunt in het leven (en het past binnen jouw draagkracht!), prima. Dan doe je het goed.

Waarom zelfdoding? 4 motieven

In de video zeg ik daar meer over. Maar (minstens een van) deze 4 motieven spelen. Soms is het duidelijk voor nabestaanden, soms niet. Zeker bij onduidelijkheid voor hen kan dat traumatisch zijn.

De psychiater prater 13 suïcidaliteit

k hoop dat deze informatie je helpt en steunt – ook als partner of andere naaste -. Zo heb je een beter idee wat er mogelijk en kun je dat op een geschikt moment bespreken met je aangedane partner of naaste (denk aan kinderen bijvoorbeeld) en misschien ook de behandelaar.  Denk zeker ook aan zelfmoordpreventie online

 

 

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

clear formSubmit